Het werkelijke is voor het oog onzichtbaar.


Altijd wanneer hij me ziet lichtten zijn ogen op, zijn mondhoeken krullen omhoog en dan verschijnen zijn hagelwitte tanden. Zijn ontwapende lach straalt je tegemoet. Iets naar achter geleund, scheef op zijn fiets zwaait hij uitbundig. Ontwapenend zou je zeggen, maar neem dat woord maar letterlijk. Dat wat je op tv ziet en ver van je bed lijkt, staat hier voor mijn neus.   
Zijn jonge kinderjaren werden bruut verstoord door de burgeroorlog in zijn moederland. Hij werd door de rebellen ontvoerd. Weg van zijn vader en moeder, weg van zijn jeugd. Hij groeide op in ondragelijke hitte, tussen gruwelijk geweld, weinig eten en drugs. De rebellen maakten de kinderen afhankelijk door ze drugsverslaafd te maken. Dagelijkse mishandelingen zijn onderdeel van hun ‘opleiding’. Kinderen met een geweer. Zie je het voor je? Verdoofd door drugs, uitgehongerd, leefden ze in een doffe schijnwereld. Waar wapens en moord dagelijkse kost was. Hele dorpen werden uitgemoord door de eens onschuldige kinderen.  Ze groeiden uit tot helse moordmachines die voor niemand zwichtten. Mannen, vrouwen, kinderen en ouderen niemand kreeg genade. Moordmachines opgejaagd door de agressie die de ontwenningsverschijnselen veroorzaakten. Scherpe pijnscheuten flitsen door hun hoofd, flarden van beelden met mensen liggend in plassen bloed, snakkend naar hun laatste adem. De geur van rottende lijken en dode leeftijdsgenoten die met hun ogen open de dood in staren. Maar ze moeten door! De honger die zich manifesteert met heftige maagkrampen en onmetelijke dorst wordt pas gelest als ze het ‘verdienen’. Kilometers leggen ze schietend af, met een genadeslag wordt het laatste dorp in brand gestoken. De kinderen vieren hun overwinning, al dansend en drinkend. Hun’ honger’ naar drugs wordt gestild door hun rebellenleiders, de kinderen hebben het verdiend. Het verschaft ze toegang tot een verdoofde geest. Wie niet voldoet, wordt gedood. Hecht je niet, want voor je het weet krijg je de opdracht een kameraad dood te schieten. Het bestaan van een kind soldaat gaat letterlijk over leven en dood.
Hij is een van de weinige die met veel omzwervingen in ons land een nieuw thuis heeft gevonden. Zijn ‘maatjes’ zijn omgekomen in de strijd, voldeden niet, werden gedood door een mijnenveld of hebben zelf een eind aan hun leven gemaakt. Het bloed dat aan zijn handen kleeft, zal hij nooit van zijn handen af kunnen spoelen. Nooit zal hij weten hoeveel doden hij heeft gemaakt, hoeveel families hij verscheurd heeft. Door te moorden wist hij te blijven leven. Hij is zo gemaakt. Nog steeds is hij onder invloed van drugs en dat houdt men ook zo. Zonder drugs zal zijn leven ondragelijk zijn. Want wie hij was, is hij nooit geweest. 
Hij is dankbaar dat ik hem zie, dat ik de tijd neem om met hem te praten. Onze gesprekken gaan voornamelijk over het hier-en-nu. Zijn leven is vandaag en zoals elke dag fietst hij door de stad. Achterover geleund met een grote lach begroet hij iedereen met zijn hartelijkheid. Zelf niet wetend wat hij heeft gedaan. Altijd is hij onderweg, maar waar naar toe?
Hij heeft geen bestemming, het is de reis op zich.           

Gepubliceerd door Meryl

Wie kan er nu beter iets over mij zeggen dan mijn vriendinnen. Carolien: 'Meryl is iemand die elke gelegenheid die voor iemand belangrijk is, onthoudt en ook feestelijk weet te eren. Elk positief moment wordt gevierd. Meryl ziet iedereen in zijn eigen waarde. De mensen waarvan ik hoogstwaarschijnlijk geen notie neem, ziet zij wel. Ze spreekt ze aan, maakt een praatje en verspreidt daarmee positiviteit. In vriendschap met Meryl is er niets wat onbesproken blijft, bijzonder hoe dat kan. Ze is moedig en dapper, ze durft 'outside the box' te denken en te doen. Meryl volgt altijd haar gevoel!' Anne: 'Ik word geïnspireerd door jou, zonder dat je het weet. Gewoon omdat je bent wie je bent. Yvonne: 'één van de eerste dingen die mij opvielen vanaf de eerste kennismaking met Meryl. Was de enorme kracht en levenslust die ze uitstraalde en nog steeds doet. Hoe moeilijk of zwaar dingen ook zijn, Meryl ziet altijd weer mogelijkheden. En dan die humor die er altijd weer is, zelfspot op zijn tijd. Meryl is een echte mensen-mens, er is voor iedereen aandacht. Haar levenslust is een voorbeeld voor veel mensen, alsook voor mij'. En tot slot mijn zus Ezra: Ik ken Meryl al mijn hele leven, ze is mijn 'kleine zusje'. En ik had me geen betere zus kunnen wensen. Meryl is uitgegroeid tot een sterke mooie vrouw. Ik heb veel respect voor haar voor hoe zij in het leven staat. Hoe ze zich door alle hindernissen op haar pad heen worstelt. Ze heeft niets in het leven cadeau gekregen en weet altijd weer op te krabbelen als het tegen zit. Ze gaat altijd door. Meryl is betrokken bij alle mensen om haar heen. Ze heeft oog voor iedereen en staat voor iedereen klaar. Niets is haar te gek.'

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: